آهنگ «جاني بي گود»1اولين آهنگ راک اند رولي بود که به موضوع ستاره شدن در موسيقي راک اند رول پرداخت و هنوز هم معروف ترين آهنگ راک اند رول است که به اين موضوع مي پردازد. آهنگي که حکايت داستان معروف «روياي امريکايي» است. پسر فقيري که در گيتار زدن مهارت دارد و با کار و تلاش مشهور مي شود که البته داستان او به نوعي شبيه زندگي خود چاک بري است. او در سال 1955 در يک آرايشگاه کار مي کرد و هرازگاهي نيز در يک گروه کوچک جز، گيتار مي نواخت. تا اينکه روزي «مادي واترز (1915 تا 1983)» را ديد که يکي از بزرگترين ستاره هاي موسيقي بلوز آن زمان بود. واترز او را به صاحب استوديوي «چس» معرفي کرد و اين گونه بود که جاني سه سال بعد دومين خواننده مشهور سبک راک اند رول بعد از الويس پريسلي بود. با اين تفاوت که بري ترانه و آهنگ هايش را خودش مي نوشت. چيزي که الويس پريسلي به اعتراف خودش آرزو داشت تا بتواند مثل چاک احساساتش را بيان کند.

بري اين آهنگ را در سال 1955 نوشت و سه سال بعد آن را منتشر کرد. او ايده و اسم جاني در آهنگ را از «جاني جانسن»2 که نوازنده پيانو بود و چندين آهنگ را هم براي بري ساخته بود گرفت. چاک در سال 1953 به «گروه سه نفره جان (جانسون)» پيوست و در مدت کوتاهي عضو کليدي و خواننده اصلي گروه شد. بعدها و در سال 200 جانسون از بري به خاطر آنکه حق و حقوق او را در آهنگ هاي مشترکشان به طور کامل پرداخت نکرده است به دادگاه شکايت کرد، ولي اين پرونده در سال 2002 مختومه اعلام شد و با راي دادگاه هيچ حکمي عليه بري صادر نشد، چرا که زمان زيادي بين ضبط آهنگ ها و شکايت به دادگاه گذشته بود. بري ابتدا مي خواست اين آهنگ را در خصوص پسري رنگين پوست (در اينجا سياهپوست) بخواند ولي بعداً آن را به پسري فقير تغيير داد، به خاطر آنکه بتواند آهنگش را از راديو پخش کند. بري بعدها آهنگي را در ادامه اين آهنگ خواند که «خداحافظ جاني» نام داشت. جاني فارغ التحصيل دانشگاه در رشته آرايشگري بود ولي همان طوري که در ترانه اين آهنگ مي خواند هيچ گاه به خوبي خواندن و نوشتن ياد نگرفت. از اتفاقات جالب در خصوص چاک بري آن است که روزي کيث ريچاردز در يکي از شوهاي بري به پشت صحنه مي رود و بري که او را نمي شناخته او را با افراد مزاحم اشتباه گرفته و کتکش مي زند.

آهنگ «جاني بي گود» آهنگ بسيار معروف و محبوبي در بين امريکاييان است و در تمام اين سال ها مورد ارجاعات فراوان قرار گرفته است. در سال 1977، ناسا، اين آهنگ را همراه با سفينه تحقيقاتي خود به عنوان بسته اي که حاوي فرهنگ امريکايي است به فضا فرستاد، تا شايد روزي بيگانگان (موجودات فضايي) چاک بري را بشناسند. همچنين در سال 2004 و در مبارزات انتخاباتي رياست جمهوري در امريکا، جان کري کانديداي دموکرات غالباً از تم اصلي اين آهنگ در مجامعي که حاضر مي شد به نوعي ياد مي کرد. اين آهنگ تا به حال توسط بالغ بر 50 خواننده و گروه موسيقي مورد بازخواني مجدد قرار گرفته است که از معروف ترين افرادي که اين آهنگ را بازخواني کرده اند مي توان به الويس پريسلي، جوداس پريست، جيمي هندريکس، التون جان، اي سي دي سي، بيتلز و... اشاره کرد.

پي نوشت ها؛

1- نام اصلي ترانه Johnny B Goode است. گود (Goode) نام خياباني در شهر سنت لوئيس در ايالت مزري امريکاست. خياباني که چاک بري در سال 1928 در آن متولد شده است. (البته در بعضي منابع ذکر شده است که او در سن خوزه کاليفرنيا متولد شده است.)

2- جاني جانسون فرد بسيار قابل احترامي در بين موسيقيدانان بود. او تا پيش از مرگش با افراد بزرگي چون کيث ريچاردز، اريک کلپتن، جان لي هوکر و... کار کرد. وي در سال 2005 در سن 80 سالگي درگذشت.
برگرفته از روزنامه شرق مورخ 7 خرداد 1386 (صفحه موسیقی)